کامرون مکینتاش هنگام جشن گرفتن موفقیت وست اند، درباره بحران هزینه برادوی هشدار می‌دهد

آقای کامرون مکینتاش، یکی از تاثیرگذارترین افراد در تئاتر موزیکال، انتقادات تندی نسبت به افزایش هزینه‌های تولید نمایش‌ها در برادوی مطرح کرده و آنها را به عنوان «افزایش فراتر از دلیل» توصیف کرده است. در حالی که وست اند پس از دوران پاندمی رونق گرفته است، برادوی با چالش‌هایی روبه‌رو است که بقای بلندمدت آن را تهدید می‌کند و باعث شده رهبران صنعت مانند مکینتاش خواستار اصلاحات فوری شوند.

بحران هزینه‌های برادوی

در مصاحبه‌ای با Financial Times، مکینتاش از وضعیت مالی برادوی اظهار نگرانی کرد، جایی که هزینه اجرای نمایش‌ها به‌طور سرسام‌آوری افزایش یافته است. او گفت: «مشکل واقعی در آمریکا این است که هزینه راه‌اندازی یک نمایش فراتر از هر دلیلی افزایش یافته است.»

برای نشان دادن این نابرابری، مکینتاش اشاره کرد که در حالی که یک تولید بزرگ در وست اند ممکن است £۳۵۰,۰۰۰ (تقریباً $۵۶۵,۰۰۰) هزینه داشته باشد، همان نمایش در برادوی ممکن است بالغ بر $۲.۸ میلیون نیاز داشته باشد. هزینه‌های هفتگی هم به طور قابل توجهی در نیویورک بالاتر باقی می‌ماند که ناشی از تقاضاهای اتحادیه‌ها، اجاره مکان‌ها و هزینه‌های بالای عملیاتی شهر است. این عوامل محیطی ایجاد کرده‌اند که به گفته مکینتاش، «بسیاری از تولیدکنندگان در تلاش هستند تا عددها را درست کنند، حتی برای نمایش‌های موفق.»

مقایسه برادوی و وست اند

مکینتاش مشکلات مالی برادوی را با رونق وست اند مقایسه کرد، جایی که شرکت او، Delfont Mackintosh، هشت تئاتر نمادین از جمله تئاتر Prince of Wales و Wyndham's Theatre را مدیریت می‌کند. گزارش‌های اخیر نشان داد که گروه در سال ۲۰۲۴ به گردش مالی £۷۱ میلیون دست یافت، که آن را به سودآورترین سال از ۲۰۱۴ تبدیل کرده است. مکینتاش بیان کرد: «لندن در اکثر سال خیلی شلوغ‌تر از آنچه قبل از کووید بود است. ما قبلاً اُفت‌های بزرگ‌تری داشتیم، پس از کریسمس و در سپتامبر، اما به نظر می‌رسد که این موضوع در حال تعدیل است و لندن با تعداد بیشتری از مردم پر می‌شود.»

رونق دوباره وست اند با ارقام قوی شرکت‌کنندگان، اعتبارات مالیاتی و یارانه‌های هنری به نتیجه رسیده است که به تولیدکنندگان امکان داده تا قیمت بلیت‌ها را مقرون به‌صرفه کنند و جمعیت گسترده‌تری را جذب کنند. در سه ماهه اول ۲۰۲۴، وست اند £۷۹۳ میلیون درآمد تولید کرد، با فروش بیش از ۱۳.۲ میلیون بلیت. این ارقام نشان‌دهنده رشد ۱۰ درصدی در مقایسه با سال‌های قبل از پاندمی است که توانایی منطقه را برای بازگشت قوی‌تر از همیشه نشان می‌دهد.

چالش‌های پیش روی برادوی

برعکس، برادوی در بازیابی دچار مشکل شده است. طبق گزارشی از لیگ برادوی، مجموعا فروش برای فصل ۲۰۲۳-۲۰۲۴ ۱۷٪ کمتر نسبت به فصل پیش از پاندمی ۲۰۱۸-۲۰۱۹ بوده است. حضور چشمی نیز کمتر از انتظارات بود، با افزایش وابستگی به گردشگرانی که هنوز در تعداد کمتر از قبل از پاندمی به نیویورک بازمی‌گردند.

فشارهای مالی برادوی همچنین منجر به افزایش قیمت بلیت‌ها شده است، که تئاتر را برای بسیاری بیش از پیش غیرقابل دسترس کرده است. تهیه‌کننده همکار سونیا فریدمن، که تولیداتی همچون هری پاتر و کودک نفرین شده و The Ferryman را در دست دارد، نگرانی‌های مکینتاش را در مصاحبه‌ای با The Stage تکرار کرد: «برادوی محیطی بسیار، بسیار چالش‌برانگیز برای ایجاد و همچنین داشتن موفقیت تجاری است. هزینه‌ها در حال افزایش است، قیمت بلیت‌ها در حال افزایش است، و این چیزی است که نیاز به بررسی در سراسر صنعت، در سراسر جامعه دارد.»

فریدمن خواستار عمل جمعی شده و افزود: «جامعه در برادوی باید همکاری کند تا راه‌هایی برای مقرون به‌صرفه شدن تئاتر برای آینده و آوردن هنرمندان جدید پیدا کند.»

میراثی از برجستگی

با وجود این چالش‌ها، مکینتاش همچنان چهره‌ای برجسته در تئاتر جهانی باقی می‌ماند. تولیدات او از جمله Les Misérables، The Phantom of the Opera و Miss Saigon معیارهایی برای موفقیت هنری و تجاری تعیین کرده‌اند. به عنوان مالک Music Theatre International، بزرگترین اعطاکننده مجوز تئاتر موزیکال در جهان، مکینتاش همچنین نقشی کلیدی در گسترش دسترسی به تولیدات در سراسر جهان بازی کرده است.

در لندن، مکان‌های وست اند مکینتاش همچنان میزبان نمایش‌های بلندمدتی مانند همیلتون، Les Misérables و The Phantom of the Opera هستند که حاوی ۳۸امین سالگرد خود در سال ۲۰۲۴ بود. تور عرصه‌ای Les Misérables با بازی Michael Ball و Alfie Boe نیز موفقیت بزرگی بود، در حالی که احیای Oliver! بعد از انتقال از چینستر به وست اند مورد تحسین منتقدان قرار گرفت.

به جلو نگاه می‌کنیم

تاثیر مکینتاش فراتر از تولیدات او به نقش او به عنوان مدافعی برای آینده صنعت گسترش می‌یابد. در حالی که از موفقیت وست اند تجلیل می‌کند، او همچنان نگران پایداری مدل فعلی برادوی است. درخواست او برای اصلاحات در سراسر صنعت می‌پیچد و به نیاز برای نوآوری، همکاری و بازسازی مالی تأکید می‌کند تا اطمینان حاصل شود که تئاتر زنده همچنان هم در دو سوی اقیانوس اطلس قابل دسترس و قابل حیات باقی می‌ماند.

مکینتاش گفت: «برادوی و وست اند همیشه قلب تپنده تئاتر بوده‌اند. اما ما باید اطمینان حاصل کنیم که هر دو می‌توانند رونق داشته باشند، نه فقط برای امروز بلکه برای نسل‌های آینده. این به معنای پیدا کردن راه‌حل‌هایی برای چالش‌هایی است که با آن مواجهیم، چه مالی، چه خلاقانه و چه فرهنگی باشند.»

با حرکت دنیای تئاتر در فضای پس از پاندمی، هشدارهای مکینتاش به عنوان یک یادآور برجسته نیاز به تعادلی بین جاه‌طلبی هنری و عملی بودن مالی شنیده می‌شود. تعهد پایدار او به تکامل تئاتر همچنان امید را برای آینده آن الهام می‌بخشد.