ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਆ ਨਹੀਂ ਰਹੀ

ਚਮਕਦੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਆਉਣਾ: ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਰੌਚਕ ਅਵਤਰਨ

ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਚਮਕੀਲੇ ਸਪ੍ਰਿੰਗ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਣਾ, ਸਾਰੇ ਜੈੱਟ ਲੈੱਗ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਨੋਟਪੈਡ ਨੂੰ ਪਕੜੇ ਹੋਏ, ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੁਦਰਤੀ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਹਰੇਕ ਭਿੱਤ-ਚਿੱਤਰ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਕੀਰਣ ਤੇ ਮੋਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪੈਰਿਸ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਇਦ ਇੱਕ ਤੋਂ वੱਧ, ਇਸਦੇ ਦਬੇ ਹੋਏ ਕੋਨਿਆਂ ਵਿੱਚ। ਡਾਕ ਕਾਰਡ ਵੇਲੇ ਭਰਨਾ ਆਸਾਨ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਹੌਲੀ ਹੁੰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੰਦਰਦੇ ਹੋ: ਚਮਕੀਲੇ ਅਤੇ ਕੱਚੇ, ਕਲਾਕਾਰਾਂ, ਬੇਕਰਾਂ, ਸਪਨੇ ਦੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਇੱਥੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲਾਂ ਨਾਲ ਅੱਥਰਦੇ ਹਨ, ਸਿਰਫ ਬੱਕੇਟ ਸੂਚੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।

ਰੰਗ ਨਾਲ ਇੱਕ ਚਾਲ: ਪੈਰੀਸ ਦੇ ਗਲੀ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਖੋਜ

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੋਈ ਜੋ ਛੋਟੇ ਖਸ਼ਣਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਮੋਂਟਮਾਰਟਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਰਚਨਾਤਮਿਕਤਾ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਖੁਦ ਤੋਂ ਵਗਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਬਦਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਲਾ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ: ਕਈ ਵਾਰ ਇਹ ਗਰਾਲਰੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਇੱਕ ਹਵਾੜੇ ਦਿਨ ਮੈਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਜੁੜਣਾ ਪਇਆ ਜਿਖ਼ਲ ਗਲ ਸਟ੍ਰੀਟ ਆਰਟ ਟੂਰ ਮੋਂਟਮਾਰਟਰ ਵਿੱਚ। ਉਹ ਸਥਾਨਕ ਜਿੰਨਾ ਨੇ ਕੌਫ਼ੀ ਤੇ ਕੈਨਵਸ ਵਿਚਾਲੇ ਸਮਾਂ ਕੱਢਿਆ ਸੀ। ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿਰਝੇ ਪਟੜੀਆਂ 'ਤੇ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਕਮ ਕਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਲਿਆਇਆ, ਦਿਓਲੀਆਂ ਵੱਖਰੇ ਸਟਿਕਰਾਂ, ਸਟੈਂਸਿਲਾਂ, ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਚਿੱਤਰਾਂ, ਦੇਰ ਰਾਤ ਜਾਂ ਸਵੇਰੇ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ। ਪੇਂਟ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਟੱਪਕਿਆ, ਰਾਤ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਤੋਂ ਭੀਗਿਆ, ਅਤੇ ਪੜੋਸੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਕਲਾ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਰੁਕੇ, ਇੱਕ ਭੀੜ ਇੱਕ ਭੀੜ ਵਿੱਚ।

ਇਹ ਸੰਪੂਰਨ ਤਸਵੀਰ ਲੈਣ ਦੇ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਰਹਿਤਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਗਲੀ ਕਵੀ ਫਾਲਤੂ ਸ਼ਬਦ ਉੱਚੀ ਚੀਸ ਨੂੰ ਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਨਿੱਰਜਿਥਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ। ਪੈਰਿਸ ਸਟਰੀਟ ਆਰਟ ਅਕਸਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ, ਯਾਦਦਾਰੇਖੀ ਜਾਂ ਉਮੀਦ ਵਿੱਚ ਲਾੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਹੱਲਣਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੌਰੇ ਤੇ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਮੂਹਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਗਰਾਲੇਰੀ ਅਤੇ ਸੜਕ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਰੇਖਾ ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਲਈ ਮਿੱਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਦੌਰੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਏਹ ਮੂਹਸੂਸ ਕਰਵਾਇਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪੈਰਿਸ ਨਹੀ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵੀ ਵੇਖੋ ਪਰ ਆਪਣੇ ਹਾਵ-ਭਾਵ ਲਗਾਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ - ਇਸਟੀਚਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਜਾਂਦਿਯਾਂ ਪਹਿਰੇ ਦੀ ਬਾਰ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਵੇ ਹੋਂਦ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨੂੰ।

ਰੂਹਾਨੀ ਅਜਮੇਸ਼ੀ ਦੇ ਪਿਆਸਾ ਲਈ ਜੋ ਪੈਰਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਵੇਖਣ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਤਰਾਂ ਭਰਪੂਰ ਮੋਂਟਮਾਰਟਰ ਜਗਾ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਫ਼ਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ ਬਲਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਜੀਵੰਤ ਹੈ ਮਿਲ ਕੇ ਬਾਰੇ ਹੈ: ਕੱਚਾ, ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਕਸਸ਼ੀਲ, ਇੱਕ ਜੀਵੰਤ ਕਲਾਕਾਰ ਦੀ ਨੋਟਬੁੱਕ।

ਰਾਜ਼ਾਂ ਦਾ ਚਾਖਣਾ: ਪਰਾਤ ਨਾਗਾਰਾਂ ਦੇ ਪਥਰਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਚੱਖਣਾ

ਪੈਰਿਸ ਦਾ ਸੁਆਦ ਮੱਖਣ, ਚੀਨੀ, ਕਹਾਣੀਆਂ, ਅਤੇ ਰਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਅਵਿਸਮਰਣੀਯ ਟੁਕੜੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੱਭ ਤੋਂ ਉਮੀਦ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕ ਕੀ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਪਕਾਏ ਪਿਸ਼ਾਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਸੂਹੇ ਬਿਸਟ੍ਰੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਨੋਟਰ ਡੇਮ ਸਿਕ੍ਰੇਟ ਫੂਡ ਟੂਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ। ਤਜੁਰਬਾ ਇਹ ਜਿਵੇਂ ਭੀ ਭੇਜਣ ਵਾਲੇ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਜਿਵੇਂ ਲੱਗਦਾ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਚਾਇਤਰੇ ਪਿਤ੍ਰੀਯੰਦਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਦ ਦੌੜੇ, ਫਿਰ ਪਾਰکر ਖੱਪਦੀ ਰੋਟੀਆਂ ਦੀ ਚੱਖਣਾ ਅਤੇ ਪਰਾ ਸੌਣਜੱਨਕ ਮਿਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਚਾਇਲਾ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਚੱਖਣਾ।

ਸਾਡਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਕਮੀ ਦਸਤਾਨ ਸਨਿਯਤਾ ਵਾਲਾ ਅਧਿਆਪਕ ਨਾ ਹਿਣ, ਯਾਦਾਂ ਦੀਆਂ ਦਸਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਸੀ ਜੋ ਪਰਵਾਰਿਕ ਧਰੋਹਰਾਂ ਦੀ ਤਰਾਂ ਪਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਫੂਡ ਮਾਰਕੀਟਾਂ ਦੇ ਯਿਰਦੇ ਕਿਥੇ ਹਰ ਕੁਰਦੋ ਤੁਹਾਡਾ ਨਹੀਂੰ ਜੋ ਕਿ ਇਿਕੋ ਨਾਂ ਹੈ। ਮੀਰੀਆਂ ਤਰਫ਼ ਮੁੜਟੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਥੱਲੇ ਦੇਰੋ ਰਹੀ ਗਵਾਤੈਕਰੀ ਪੇਸਟਰੀਜ਼ ਪਲੇਟ ਸਤੇ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਿਕ੍ਰੇਟ ਫੂਡ ਟੂਰ ਦੇ ਹਰੇਕ ਗਣ ਸੰਬੰਧਨ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸੀ, ਕੇਸਥਾਬੀ ਗੰਨਾ ਮਰਮਜ਼ੋਸ਼ੀ ਦੇ ਚਾਪੇ ਖੱਸਣੀ ਕਚੂਚ ਪਿਆਰੀਆਂ ਦੁਲਾਂਹ ਨੇ ਕਲਵੀਂ ਕਰ ਲਏ। ਉੱਘੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਧੰਬੀਯਾਤ ਪਾਉਂਧਿਆ ਔਸਖ੍ਰੇ ਪਾਸਟਰੀ ਪਾਲੈਤੀ ਰਟੇ ਡ਼ਾ ਪੈਰਿਸੀਧ ਬਲਾਈ ਪਹਿਰਰਕ ਸਿਰਹਰਕਤੇੂਰ, ਅਠਵਾਰਾਇਕ ਟੱਕਾ ਕੌਵੇਹ੍ਹੇਟਾ ਇਵੱਦ ਦਾ ਮਾਦਰਤਰ ਗ੍ਰੇਟਬ੍ਰ੍ਟਨ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਜੜਾਉਂਦੇ ਸੀ।

ਹੋਏ ਵਿਖਿਆ ਕਿਰਕਿਰ ਜਾਂਟ ਦੇ ਚੇਤੇ ਆਏ ਕੇਸੱਬਤੇ ਸੇਟਰ ਚੁੰਦੇ ਪਸਾਲੇਨ ਸਾਹ ਬਰਾਕਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਜੋ ਅੱਜ ਬੇਦਾ ਦੇ ਨਾਤ ਪੱਗੇ, ਕਿਹਰਾ ਕੀ - ਸਾਡੇ ਐਂਡੇਤ ਦੇ ਪ੍ਰਲੇਕ ਕੀ ਮਿਗਲਾਣਨ ਹਨ। ਕੇਵਲੀਐਨਾਂ ਕਲਬਾਟ ਸਰਤਾਫ਼਼ ਕਰਿ ਦੀਜੀੈ ਇੱਥੇ ਰੋਂਗਨ ਇਿੰਦਿਝ ਸੂਰਜ ਦੀ ਵਾਟਫਲ ਕਦੇ ਸਖ਼ਤ ਖੁਸ਼ੀ ਕਹੀ ਕਿ ਇੱਕ ਅਦ੍ਯਾਦਪਨ ਅੰਦਰ ਵੀ ਨਖਾਣ ਵੀਾਤੀ ਹੈ।ਨੇ ਹੋਊ ਕ ਦਸਿਝ ਆਏ ਕੁ ਜ੍ਹਲਿੰ ਜ ਵਿਟ ਕੋ ਗਰਯ ਸ੍ਰেੈਣ੍ਦ੍ਰ ਕਲਾਉਨੀ ਇੱਚ ਭৰੋਟਨ ਉਨੰ ਵ ગુੰਜਣਨ ਅ ਗੇ ਸ਼ਰਾਤੀਂ ਖਿਜ੍ਰ।