સૂર્યોદયથી થોડા જ સમયે ઇબીાઝા તેની ઊંડી રહસ્યોનો ફસ બીલકો ઉતરે છે. હું અમારા ખાનગી બોટના સળવા પર ઊભો છું, પ્રથમ ભ્રમણ સૂર્યને વડે પ્રાકૃતિના ચીંટાના રંગોથી ચિત્રિત કરાયા મનોહર ગોડીયામાં. મિગુએલ, આપણા સ્થાનિક કેપ્ટન, પંદર વર્ષથી આ પાણીની.navigation કરી રહ્યો છે. "આ ટાપુ આ શાંતિના કલાકોમાં તેની સાચી આત્માને પ્રદર્શિત કરે છે," તે મને કહે છે, તેની માલસામાનથી ભરેલી હાથ વ્હીલ પર સ્થિર છે. "સંગીત પહેલાં, ભીડ પહેલાં - આ ત્યારે છે જ્યારે તમે તેની ધડકન સાંભળી શકો છો."

છેલ્લા સપ્તાહથી, હું ઇબીાઝાના આ લાગણી આપનારા લોકો પાસેથી વાર્તાઓ એકત્ર કરી રહ્યો છું - સમુદ્રયાઠાઓ, કલાકારો, સ્વપ્નકારો જે આ આકર્ષક ટાપુને ઘર માનીએ છે. દરેક ચર્ચા એક એવી ટાપુની બીજી ગતિ પ્રગટ કરે છે કે જે કદી પણ એક જ ધ્રુવ પર વ્યાખ્યાયિત થવા માટે ન માણે.

આના, જે પશ્ચિમી કાંઠે સૂર્યાસ્તનો ક્રૂઝ આયોજિત કરે છે, შუાહિડે પાછલ ગત્ આપી કારી ગર કરતો સ્મરણ કરે છે. "હજુ અમે આ જ પાણી પાર્ટી બોટ્સ અને લક્ઝરી યોટ સાથે શેર કરીએ છીએ," તે વિચારતી ફકકું બોલે છે, "પરંતુ ઇબીાઝાના સૂર્યાસ્તની જાદૂ બદલાયેલી નથી. જયારે અંતિમ પ્રકાશ પાણી પર પડે છે, ત્યારે બધા - ભલે તે ધ્યાન માટે આવે અથવા નાચવા માટે - આશ્ચર્યમાં ચુપચાપ જતા રહે છે."

ટાપુકીય પ્રખ્યાત રાત્રિજીવન પોતાને પોતાનો અત્રાંત્રીયિતા ધરાવે છે. ઉશ્વાઈયામાં, હું કાર્લોસને મળું છું, જે પંદરેં વર્ષથી ટેકનિકલ ક્રૂનો ભાગ છે. "લોકો વિચારતા છે કે તે માત્ર પાર્ટીની બાબત છે," તે કહે છે, જ્યારે ભીડ ભેગી થઈ રહી છે ત્યારે અવાજનું સ્તર સમાયોજિત કરે છે, "પરંતુ જે અમે અહીં બનાવીએ છીએ તે જેમાં લોકો એક સાથે તારાઓ હેઠળ ચલાવે છે - એ શુદ્ધ ઇબીાઝાની જાદૂ છે."

ડાલ્ટ વિલા નાં વળાંકબુંધારાઓમાં, ટાપુની પ્રાચીન ગઢ શહેરમાં, હું ભાષા ફેટ ઉઠાવવા માટેની એ કારીની કારીંગવાળાના મારા નાની મોર્મેન્ટિક સ્ટુડીયોમાં તકેદારી સોફિયા મળે છે. તેના હાથ મિટ્ટી આકૃતિ કરાવે છે જ્યારે તે તેમનાથી પુછે છે તથા ઘરે નવીન શોધકાયદા હવે પણ આ પરીક્ષાપ્રિય જગ્યાઓમાં વ્યહારો કરે છે જેના બાજુ મોંઘા ક્લબ સાથે ઊભા રહે છે. "ઇબીાઝા ક્યારેય કલાકારો અને મુક્ત આત્માઓ માટે એક શ્રેષ્ઠ સ્થળ રહ્યું છે," તે સમજાવે છે. "તાએ જાદું એ જ ઊર્જા છે જે લોકોને પાચા રવિવારે ખેંચે છે તે અમે કમીનાનો નવસંવાદ આપવાનું કરે છે."

જ્યારે સૂર્યાસ્ત પૂરતો આવવું શરૂ થાય છે ત્યારે હું સંટા જર્ટ્રુડીસમાં મોમ્બેરમાં એક તેમના જીવન માટેની ટેબલ સમૂહ સાથે રાત્રિભોજન માટે જોડાય છે. મારિયા, જે અહીં ત્રણ પેઢીઓથી રહે છે, મને તેના દાદીની સોફીટ પાગેસનો પલેટ આપે છે. "અમે હંમેશા આવું જ ભેગા થયા છીએ," તે કહે છે. "બધી બદલાવ સજાવીને અમારા પરંપરાઓ જાળવણી રાખો છીએ. એડનમાં મોટા પાર્ટીઓ પછી, યથાવત હવે ટાપુના ઘરોમાં લોકો આહારના અને વાર્તાઓને વહેંચતા મળશે."

આગલી સવારે, હું એક છુપાયેલા બીચ પર લુકસ, એક સમુદ્રી સંરક્ષણવિદને સાથે માળે જાઉ છું, જે પર્યાવરણની ટુર કરવામાં મદદ કરે છે. "ઇબીાઝાની સૌંદર્ય માત્ર સપાટ પર નથી," તે કહે છે, અને દ્રષ્ટિપૂર્વકના દ્રષ્ટિનો અર્થ જલનાર નદીમાં દેખાયા હોય છે. "આ સમુદ્રના ઘાસના જંગલોહ સાંજથી હજારો વર્ષોથી અહીં છે. તે અમારી વારસામાંના કોઈ પણ ક્લબ અથવા બીચ બાર જેટલાય છે."

જ્યાં મારી છેલ્લી દિવસ પૂરી થાય છે, હું ઉશ્વાઈક પર સૂર્યાસ્ત માટે ભેગી ભીડમાં જોડાય છું. સંગીત ધીમેથી એને વધતું રહે છે અને હું મનમાં મારી એકત્રિત તમામ વાર્તાઓ વિષે વિચારો છું. મારો બાજુ, એક વડી કે તથા જ્ઞાતિની વસ્ત્ર પહેરેલી એક મહિલામાં પરંપરિક ચિંચુકીમાં કપરી દેખાતા એક ટોબીડીની વચ્ચે નાચી રહી છે, તમામ લોકો આ સાપ્તાહિક ધ્રુવ પર ચિત્તસ્વરૂપ થતા યાવોનુ પૂર્ણ થાય છે જેને આ કિનારે પેઢીઓથી આકર્ષિત થઈ છે.

આ ઇબીાઝા છે જે મેં શોધી છે - માત્ર એક સ્થળ નથી, પરંતુ પરંપનાઓ અને પરિવર્તનોનું જીવંત તાપેસ્ટ્રી છે, જ્યાં દરેક સૂર્યાસ્ત નવી વાર્તા લખે છે અને દરેક સૂર્યોદય ટાપુની શાશ્વત આત્માનો બીજું ચહેરા પ્રગટ કરે છે. જ્યારે સંગીત ઊંચું થાય છે અને અંતિમ પ્રકાશ ખોઈ જાય છે, ત્યારે હું સમજી લૂં છું કે મિગૂએલે ટાપુની ધડકન વિશે શું અર્થ કર્યું. તે અહીં દરેક ક્ષણમાં, દરેક વાર્તામાં, દરેક આત્મામાં છે જેણે કદી આ જાદૂઈ જગ્યાને ઘર ગણ્યું છે.